
Ik was én ben de grootste fan van Nintendo's mascotte en parttime loodgieter, Mario. Maar Nintendo maakt het me wel steeds moeilijker. New Super Mario Bros. 2 is oude wijn in nieuwe zakken - voor de zoveelste keer.
Ik heb niet de intentie om met dit blogje een verkapte review van New Super Mario Bros. 2 voor de Nintendo 3DS te schrijven, daarvoor moet je de volgende [N]Gamer binnenkort maar gaan lezen. Waar ik het wél over wil hebben, is de sleetsheid die nu zelfs in de grootste formule van Nintendo sluipt. New Super Mario Bros. voor DS en Wii zetten die trend een aantal jaren geleden al in, maar nodigden wegens grote verkoopsuccessen Nintendo aan om daar ook weer vervolgen op te maken. Een goede zaak voor Nintendo's portemonnee, minder voor de kracht van de serie. De Mario-moeheid doet zijn intrede.
Lee Towers
Begrijp me niet verkeerd, want ook ik kan zeker genieten van die dekselse Mario die weer door tientallen 2D-levels heen rent, springt en zwemt. Ik heb dit echter allemaal al eens eerder gezien... niet een beetje, maar precies zo. De vijanden, de achtergronden, de eindbazen, de muziek, zelfs de menuutjes: het is allemaal copy-paste werk uit vorige games. Terwijl ik onder de indruk was van de creativiteit en vindingrijkheid waarmee Super Mario Galaxy 1 en 2 gemaakt waren, blijken de "New"-games niet bepaald voor vernieuwing te staan. Nintendo doet dat onder het mom van nostalgie: kijk eens, alles is nog net zo als vroeger! Maar dat kun je niet eeuwig volhouden. Bouw je te lang voort op oude successen, dan loop je het risico een karikatuur van jezelf te worden. De Lee "You'll Never Walk Alone" Towers van de gamesindustrie.
Creatieve armoede
Goed, ik zet het misschien wat dramatisch aan, maar mijn zorgen zijn oprecht. Tijdens het spelen van New Super Mario Bros. 2 bekroop mij het gevoel dat een paar enthousiaste fans de hand hadden weten te leggen op de level editor van New Super Mario Bros. en zo tot een - goed in elkaar gezette - eigen versie waren gekomen. Immers, als je goed kijkt zie je dat zelfs de gameplay-mechanismen (bewegende platformpjes, spookhuizen, rollende ballen, wegvallende blokken) exact gelijk zijn. Een gouden versie van de Fire Flower toevoegen als power-up is een mooi voorbeeld van de creatieve armoede die toegeslagen heeft.
De Galaxy Treatment
Ik denk dat het tijd wordt om de 2D-Mario's de Galaxy-treatment te geven. Oftewel: houd een paar belangrijke elementen in de reeks... en vergeet de rest. Verzin nieuwe power-ups en vijanden (zoals in Galaxy), doe iets meer moeite om een verhaal neer te zetten en verras de speler weer eens. Want wat je ook van New Super Mario Bros. 2 vindt, één ding zul je met me eens moeten zijn: het spel verrast nooit écht. Niet zoals Super Mario Bros. 3, Super Mario World of Super Mario 64 dat deden.
De New Super Mario. Bros-games hebben nog een lange weg te gaan voordat ze met recht "New" genoemd kunnen worden.